Met een puber die verdacht op een jongere versie van mijzelf lijkt, liep ik vast in steeds dezelfde discussies. Heel vermoeiend. Ik reageerde of te streng of het leek me verstandiger om dan maar helemaal niet te reageren op haar. De IFS-sessies hebben me geholpen om te begrijpen wat er in mijzelf gebeurt op die momenten dat ze me weet te raken.

In plaats van te focussen op het gedrag van haar, hielp Isabelle me om te kijken naar mijn eigen beschermende delen en oude pijn die werd aangeraakt. Dat gaf inzicht en op een bepaalde manier ook rust.

De combinatie met Verbindende Communicatie was voor mij goud: ik leerde duidelijke grenzen stellen maar wel menselijk te blijven en spreek mijn behoeften nu uit zonder verwijt.

Mijn puber is nog steeds dezelfde, maar ik voel me niet langer uit het veld geslagen als we in conflict komen.

Tess

Ergens had ik wel zo'n vermoeden dat mijn gebrek aan geduld terug te vinden was in hoe het bij ons thuis vroeger ging. Voor mijn kinderen wilde ik het anders: niet de vader die zich terug trok of er zich vanaf maakte met een lompe grap, als er eigenlijk steun en begrip nodig was.

Ja, ik ben mezelf tegengekomen. Confronterend, maar niet veroordelend. Het heeft me gebracht dat ik wél kan dealen met de intense emoties die jonge kinderen nu eenmaal ervaren. Dat ik er voor ze kan zijn, zoals ik had gewild dat mijn vader er voor mij geweest was.

Pim